Beitrag: Jürgen Sakuth

Quelle: Heinrich Evers „Dat dröfft doch mal seggt warrn!“
(Balticum Verlagsgesellschaft und Werbeagentur GmbH)
Illustration: Elke Grotelüschen

Dat hett al sienen Grund, wat elk Johr so veel Touristen in uns smucken
Noorden kaamt. Wi hebbt glieks twee Meere, vele Seen un Hölter, un
de Deerns sünd in’n Noorden – anners as in Bayern – smucker as de
Köh.
Een seggt de Noorddüütschen jo na, se weern muulfuul, fuulsnutig,
un se harrn kenen Humor, un wen doch, denn en heel sünnerboren.
Dorbi seggt de Noorddüütsche jüst so veel as de Hesse, de Sass or
de Rheinlänner. Aver he seggt dat op Plattdüütsch un mit veel weniger
Wörr as de annern Landslüüd.
Wenn een in Urlaub fort, sull een aver geern de Brüük un Sitten kenn’n,
de vör Oort gellen doot. Hier een Oplisten vun Gesetten un Spröken
för reisen Lüüd in Noorddüütschland, de den so typschen Humor an’e
Küst wiest:

~ De noorddüütsche Flagg is de Feudel.
~ De velen witten Duven an’t Meer sünd Möven.
~ För den Noorddüütschen tell allens, wat in’n Süden vun’n
   Harz liggt, to Bayern.
~ De echte Noorddüütsche kann dat Meer ok in’t Binnenland un
   bit 150 km gegen den Wind rüken.
~ Narms strahlt de Heven so smuck griesgrau as in
   Noorddüütschland.
~ An’e Küst regent dat egens nich, dat is blots fuchte Luft.
~ De Wind kümmt an’e Küst jümmers vun vörn, un Gegenwind
   formt den Charakter so goot.
~ Sturm is eerst, wen de Schaap keen Locken mehr hebbt.
~ Is Orkan anseggt, denn nöömt de Lüüd an’e Küst dat
   „’n büschen Wind“ or ,, dat puust lütt beten“
~ Schietweder fangt eerst bi Windstärk 12 an.
~ Vun Regen snackt man in‘ Noorden eerst, wenn de Fisch op
   Ogenhööchde swümmt.
~ Solang as de Pütten nich tofreert, is an de Ostsee Sommer.
~ Noorddüütsch gröten deit een mit „moin“.
   „Moin, moin“ is al Gesabbel, un een warrt „Sabbelbüdel“ nöömt.
~ De Anter op „moin“ is „moin“, man nich verjagen, maandags
   is faken ok eenfach „Fresse“ as Anter mööglich.
~ „Klei mi an’n Moors“ bedüüdt: „Lm a A, du mi ok, is mi doch
    eendoont, maak doch wat du wullt!“
~ „Moin“ bedüüdt heel veel: „Goden Morgen, goden Dag,
    Mahltiet, ’n Avend, Dag ok, hallo, wo geht di dat?“
~ Wenn en Noorddüütschen nich quarken deit, is dat al Loff
    noog.
~ Rastet en Noorddüütschen vör Begeistern total ut, so wiest he
   dat dörch ’n Brummeln vun „Jo“ un dat noorddüütsche „Jo“ is
   ’n kumpleten Satz mit Subjekt, Prädikat un Objekt. Punkt.
~ Seggt en noorddüütschen Handwarker „Oha“, denn lött sik
   dat meist noch licht repareern. Man segt de „Ohaue-haue-
   ha“, denn warrt dat faken richtig düer.
~ Een mutt ’n Noordüütschen nich all söss Maande an en
   Arbeit, de noch nich torecht is, erinnern! He hett keen
   Alzheimer. He överleggt blots noch.
~ Warrt dat wat?“„Dat warrt wat!“ is keen Aantengesnatter. Dat
    is ’n typsche noorddüütsche Snackeree.
~ De Noorddüütsche ünnerscheedt mank Schlickwatt, Kilowatt,
   Sandwatt un Bringt-dat-wat.
~ Krabbenpulen kann een nich lehren, een hett dat in’e Gene.
~ De Noorddüütsche steiht jümmers to sien Ecken un Kanten.
   Diamanten sünd nu mal nich rund.
~ Dat Leevsverkloren an’e Küst heet: „Du büst mi nich ganz
   unsympaatsch!“