Beitrag: Helmut Marquardt
Düt Johr, tau Wiehnacht, hebbt wü beslaten,
gifft dat’n ganz besünnern Wienachtsbraden.
Mudder mellt sik glieks tau Stell
un ehr Ogen, de ward bannig hell.
Se hätt dor wat in’n Kääsblatt läsen
un meent, so leeg kann dat nich wäsen.
Hätt ok fix dat Blatt parat
un wies uns all dat Inserat.
Wat dor in dat Blatt binnen steiht,
ok Vadder meist sien Puust versleit.
1 Gans direkt ab Wiese
60,00 Euro kostet diese.
De Kinner schreen, dat is famos
tau’n Wiehnachtsfest n‘ scheune Goos
un hebbt dann in Gedanken all,
up’n Disch de Goos, bruun un drall.
Se föhrt glieks hen na Buer Drischen,
de wiest jem de Göös up sien Wischen,
grient dann mit sien breden Snuut:
Nu söök di man de allerbest dor ruut.
All Ogen sünd up Vadder richt,
doch de meent blots, dat mak ik nich.
Wü hebbt em upletzt noch rümkrägen
un mit bäbern Knee is he in’t Gatter stägen.
Hett sik ok n‘ Goos utkäken,
man, blots mit de Goos hett he nich räken.
Se kiekt uns Vadder in’t Gesicht,
as wenn se seggen will, mien Fründ dat büst du nich.
As se nu markt, dat ehr dat an’n Kragen geiht,
se düchtig mit de Flünken sleit.
Un ogenblicklich geiht doch düsse Goos
op uns verdutzten Vadder los.
De dreiht sik üm un so gau he kann,
nimmt he de Been dann in sien Hann.
Achter em een groot Gesnatter
un mit een Satz is he över’t Gatter.
Vadder is noch fix up Tour’n
un wies uns all sien groot Blessuurn.
In denn Oors hett se em bieten,
dorbi n’Stück Stoff ut de Büx rutrieten,
wieter rünner an sien linken Been
kannst fief blaue Placken sehn.
De Blessuurn, de sünd al lang Geschicht,
Vadder kann ok wedder richtig sitten,
aver äten hett he n‘ Goos vundaag noch nich
dor hölpt keen Beddeln un ok keen Bidden.
bergedorf.blog 