Beitrag: Jürgen Sakuth
Buer Odje Hansen ut Marxdörp geiht na de olen Landarzt Petersen ut
Groot Slamien, un de seggt: „Kiek an, Odje Hansen! Wi hebbt uns jo
al ’n lütt Ewigkeit nich mehr sehn. Wat is denn los, knippt dat enerwegens?“
Hansen kiekt den Dokter so’n beten swiensplietsch an un meent denn:
„Na, so lang is dat jo ok nich her, wat ik hier in’n Töövruum seten heff!“
Nu, wenn Dr. Petersen ok nich mehr to de ganz Jungen höör, man sein
Landpraxis weer hoochmodern utstaffeert un op’n niegsten Stand. He
tipp blots en poormal op de Tasten vun sien lesern Bregen, un denn
see he: „Söven Johr, fief Maande un twee Weken is dat her, wat se bi mi
weern!“
„Dunnerslag!“, see Odje Hansen dor, „weet se dat allens ut den verdrei-
ten Kassen dor? Dat is jo nich to glöven, wat dat vundaag allens gifft!“
Un denn fraagt de Dokter:
„Na los, Hansen, nu man rut mit de Spraak! Wat is los, woneem deit
dat weh, wat hebbt se op’n Harten, wat wüllt se weten or wat kann ik
för se doon?“
Na, eerst druckst Odje Hansen jo noch so’n lütt beten rüm. Man denn
kümmt he dormit rut:„Herr Dokter, ik wull egens blots weten,
wo oolt kann ik wull noch warrn?“
De Dokter kiekt em in’e Ogen, un denn fraagt he:„Smöökt se egens,
Hansen?“
„Nee, miendaag nich!“
„Un wo is dat mit Kööm un Beer? Nu mal ehrlich, suupt se mal so’n
Lütten un af un an villicht ok mal een mehr?“
„Nee, dat kann een nu ganz un gor nich segg’n, Herr Dokter.
Bi Familienfiern mal ’n Glas Rootwien, man sünst afsluuts gor nix, nich
een Drüppen!“
„Un wo is dat mit Sex?“
„Nee, hal’n se mi blots op mit den Kraam. Dör bin ik mit dörch, dat is
al lang vörbi!“
Dor kann de ole Landarzt Petersen nu nich mehr an sik holen un platz
dormit rut:
„Verdammi noch mal to, Hansen, worüm to’n Düvel, wüllt se denn
egens oolt warr’n?“
Quelle: Heinrich Evers „Fleitjepiepen, Utbüxen hölpt nix!“
(Balticum Verlagsgesellschaft und Werbeagentur GmbH)
