Beitrag: Helmut Marquardt
Mi dröömt eens vun een Land,
jichtenswo up düsse Welt.
Wo Krieg kummt nich tostann
un de Minsch as Minsch noch tellt.
Wo de Haat keen Bodden finnt
un de Gier sik sülvst wegneiht.
Wo all dat Leed up’n Stutz verswinnt
un de Freeheit to all Minschen geiht.
Wo man nich een Nieder finnt
un de Minschen strieden för n’rechte Saak.
Wo de Grips sik mit Vernunft verbinnt
un de Minschen finnen dat rechte Maat.
Wo sik Woot mit Hisseree nich poort
un Twiefel, de is nich bekannt.
Hier wöör ik geern an düssen Oort,
hier wöör ik geern in düssen Land.
Aver een Land mit so een Leven,
warrt dat hier up Ier nich geven.
Denn düsse Tostänn, dat is wiss,
geev dat domals blots, in’n Paradies.
