Kategorie: Plattdeutsche Texte

Beitrag: Jürgen Sakuth

As ik nülichs mit mien lütten Hutschefiedel an’e Tanksteed föhr, heff
ik mien olen Fründ Ackermann wellerdrapen. He steeg ut sien groten
swatten Mercedes un weer püükfien kleedt.
Ik gah op em to un see:
„Moin, Ackermann, dat is jo en Tofall, wat ik di mal weller draap. Wi
hebbt uns jo ’n Ewigkeit nich sehn. Aver novel büst du
worrn, siet du di domals in’e Dosenfabrik vun’e Glücksklee in Niestadt in Holsteen afmaracht hest!“
„Ik heff ni nich bi de Glücksklee-Fabrik in Niestadt arbeidt. Dat mutt ’n
Irrtum sien!“
„Nanu? Wi hebbt aver doch beide vele Johrn ünner Kalle Struck in’e Niestädter Liedertafel in’n tweten Tenor sungen!“
„Ik bün mien Leevdaag nich Maat vun’e Niestädter Liedertafel west! Ik
kann gar nich singen!“
„Minsch, Ackermann, wi Twee hebbt doch ok so manchen Kliester tosamen
hatt. Wat weern wi doch faken na de Chorproov sprüttenduun.
Kannst du di dor gor nich mehr op besinnen?“
„Dat kann ik utslüten. Mit mien kranke Lebber drink ik al siet Johrteihnten
keen Spriet mehr!“
Ik heff luut lacht un meent:
„Nu fehlt blots noch, wat du seggst, dien Naam is nich Ackermann!“
„Nee, so heet ik ok nich!“
Dor heff ik em blots noch duersam ankeken un seggt:
„Minsch, Ackermann, wat hest du di verännert!“

Quelle: Heinrich Evers „Dat dröfft doch mal seggt warrn!“
(Balticum Verlagsgesellschaft und Werbeagentur GmbH)

Beitrag: Jürgen Sakuth

Een kann dat jo fast nich glöven, man ik heff leest, wat över en Halfpart vun’e Düütschen nich weet, wat an Pingsten egens vun uns fiert warrt. Dorbi is Pingsten doch neven Oostern un Wiehnachten en vun de dree groten Christenfesten.
Wi hebbt dat doch allens mal in de Pasterstünn höört un lehrt, wat de Jünger an Pingsten mit ’n groot Brusen an’n Heven vun den Hilligen Geist överrascht wörrn. Denkt wi doch mal torüch: Wo weer dat doch noch mit dat Utsennen vun den Hilligen Geist un de Füertungen op de Köpp vun de Apostel? De Bibel beschrifft dat Pingstwunner in’e Apostelgeschicht üm un bi so:
De Junger Jesu fringen dorna, fuilt vun den Hiligen Geist, dat Predigen in vele frömde Spraken an: „Jesus, wo ji meent, wat he doot is, Jesus leevt un snackt dörch uns to ju!“ Pingsten gilt ok as de Geboortsstünn vun de „Christlich Kark“.
De Duuv is al siet dat sösste Johrhunnert en vun de bekannsten Pingstsymbolen. In vele Karken smückt en Duuv dat Karkenschipp, dat Dööpbecken or de Kanzel. Neven den biblischen Oorsprung hett de witt Duuv jo ok in vele anner Kulturen dat Bedüden vun Reenheit, Freden, Höpen un Niebeginn.
As ik maleenst en Open-Air-Pingstgottsdeenst op de Appelwiesch vun Borby mitfiert heff, harr ik en Beleevnis, wat mi vundaag noch jümmers lütt beten smuustergrienen lött.
En blaaggriese Duuv seet de hele Tiet in en vun’e Appelbööm, wieldess de Paster över dat Utsennen vun de Hilligen Geist preestern de. „Keen harr de Duuv op den Infall bröcht, den Gottsdeenst bitowahnen?“ heff ik simuleert. Un se hett redig leevt. An’n Enn vun den Gottsdeenst heff ik de Duuv sülvst wegflegen seh’n.
Aver ik müß ok an’n Geschicht denken, de ik in en vun mien velen plattdüütschen Böker maleenst över en Duuv to Pingsten leest harr:
In en Gottsdeenst in Dithmarschen vör över hunnert John harr sik de Paster wat Besünneres to Pingsten utklamüstert. He wull sien unglöövschen Buern vun de grote Kraft vun den Hiligen Geist övertügen. Dorto köff he sik en witte Duuv un geev de sien Küster mit de Wöör:
 „Wannehr ik an’t Enn vun mien Predigt luut roop: Nu kumm, Hillige Geist‘, sodennig löttst du düsse witte Duuv vun de Empore daalflegen!“ „Dat geiht kloor, so warrt dat maakt“, see de Küster un nehm de Duuv an sik. Nu, an’n Enn vun de Predigt reep de Paster luut un düütlich: „Nu kumm, Hillige Geist!“

Weiterlesen →

Beitrag: Jürgen Sakuth

Jo, Herr Amtsrichter, dor weet wi op’n Dörp doch nix vun. Dor küm-
mert wi uns ok nich üm. Se künnt dorvun utgahn, dat Se un ik den
sülvigen Gloven hebbt. Dat mutt doch nu langen!“
„Sie sind aber doch ein gläubiger Christ?“
Jo, dat is richtig. Ik gah ok na de Kark, un dor heff ik Se ok al mal
seh’n, denk ik. Dorüm meen ik, wi twee glöövt seker datsülvige, Herr
Amtsrichter!“
Ja, aber Sie müssen doch wissen, ob Sie evangelisch oder katholisch
sind‘?“
Minsch, Herr Amtsrichter, dor weet unsereen op’n Lann doch nix vun
af!“
„Ja, aber Sie haben doch sicherlich schon einmal etwas von Dr. Martin
Luther gehört, Herr Möllemann?“
„Siendaag nich, Herr Richter, in mien ganzet Leven nich. Wenn un-
sereen mal krank is, denn schickt wi jümmers na Hermann-Doktor ut
Niestadt in Holsteen!“

Quelle: Heinrich Evers „Dat dröfft doch mal seggt warrn!“
(Balticum Verlagsgesellschaft und Werbeagentur GmbH)
Illustration: Elke Grotelüschen

Beitrag: Jürgen Sakuth

As Börgermeester vun ’n Gemeen hett een jo bannig veel Plichten. De
kommodigsten dorvun sünd noch so’n Opgaven, as wenn een de Bör-
gers vun’n Oort graleern dröff.
So is dat ok eenst den Börgermeester vun Grotenbrood ergahn. He
harr de öllst Mitbörgersche to’n 95. Adebarsdag graleert un weer egens
heel verbaast, wat krekel un fein toweeg de Fru in ehr hoget Öller noch
jümmers weer.
Bit Weggahn meen de Börgermeester denn noch heel försorglich:
„Ich will hoffen, daß ich Ihnen zu Ihrem 100. Geburtstag auch wieder
die Glückwünsche der Stadt Großenbrode überbringen kann!“
„Tja, Herr Börgermeester“, antert dor de ole Fru, „worüm denn egens
nich? Se seht doch noch heel gesund ut!

Quelle: Heinrich Evers „Dat dröfft doch mal seggt warrn!“
(Balticum Verlagsgesellschaft und Werbeagentur GmbH)
Illustration: Elke Grotelüschen

Veröffentlichung: Jürgen Sakuth

Weiterlesen „Fundkuhl Poesie-Album“ →

Veröffentlichung: Jürgen Sakuth

Veröffentlichung: Jürgen Sakuth

Quelle: Heinrich Evers „Dat dröfft doch mal seggt warrn!“
(Balticum Verlagsgesellschaft und Werbeagentur GmbH)
Illustration: Elke Grotelüschen

Freerk Ackermann un sien Fru sitt an’n tweten Adventssünndag so recht kommodig an’n Eetdisch un lött sik dat Fröhstück goot smecken. Dat twete Adventslicht is ansteken, un in’n Klöönkasten süselt Bing Crosby vun en „White Christmas“, wat bi uns jo mehrstendeels doch nix warrt. Man sünst is allens allerbest.
Düss gode Luun will de Fru jo nu geern nütten, üm noch för’n beten mehr Geld för Wiehnachtsgeschenken to warven,
un se meen swiensplietsch to ehren Keerl:
„Ik harr di vunnacht villicht en wunnerschönen Droom, Freerk.
Ik weer in en Koophuus. Dor keem en Fee an un see to mi, ik kunn för 500 € Wiehnachtsgaven inköpen, wat jümmers ik wull. Se wörr dat för mi betahlen. Allens, wat ik för Wiehnachten noch bruken kunn, heff ik funnen un bün glücklich un tofreden mit veer vulle Inkoopsdaschen tohuus gahn. Jungedi, weer dat ’n goden Droom!“
Dor seggt de Mann: „Dat is jo man gediegen. Ik harr vunnacht ok so’n wunnerschönen Droom. Üm ganz ehrlich to sien: ik leeg mit twee heel smucke Fruenslüüd in’e Puuch. Jungedi, weer dat ’n goden Droom!“ Se: „Weer ik denn ok dorbi? Weer ik ene vun de twee Fruens?“
Dor antert Freerk Ackermann mit ’n dooteernst Gesicht:
„Wo kunnst du dat wull? Du weerst doch to’n Inköpen!“

Beitrag: Jürgen Sakuth

Quelle: Heinrich Evers „Dat dröfft doch mal seggt warrn!“
(Balticum Verlagsgesellschaft und Werbeagentur GmbH)
Illustration: Elke Grotelüschen

Dat hett al sienen Grund, wat elk Johr so veel Touristen in uns smucken
Noorden kaamt. Wi hebbt glieks twee Meere, vele Seen un Hölter, un
de Deerns sünd in’n Noorden – anners as in Bayern – smucker as de
Köh.
Een seggt de Noorddüütschen jo na, se weern muulfuul, fuulsnutig,
un se harrn kenen Humor, un wen doch, denn en heel sünnerboren.
Dorbi seggt de Noorddüütsche jüst so veel as de Hesse, de Sass or
de Rheinlänner. Aver he seggt dat op Plattdüütsch un mit veel weniger
Wörr as de annern Landslüüd.
Wenn een in Urlaub fort, sull een aver geern de Brüük un Sitten kenn’n,
de vör Oort gellen doot. Hier een Oplisten vun Gesetten un Spröken
för reisen Lüüd in Noorddüütschland, de den so typschen Humor an’e
Küst wiest:

~ De noorddüütsche Flagg is de Feudel.
~ De velen witten Duven an’t Meer sünd Möven.
~ För den Noorddüütschen tell allens, wat in’n Süden vun’n
   Harz liggt, to Bayern.
~ De echte Noorddüütsche kann dat Meer ok in’t Binnenland un
   bit 150 km gegen den Wind rüken.
~ Narms strahlt de Heven so smuck griesgrau as in
   Noorddüütschland.
~ An’e Küst regent dat egens nich, dat is blots fuchte Luft.
~ De Wind kümmt an’e Küst jümmers vun vörn, un Gegenwind
   formt den Charakter so goot.
~ Sturm is eerst, wen de Schaap keen Locken mehr hebbt.
~ Is Orkan anseggt, denn nöömt de Lüüd an’e Küst dat
   „’n büschen Wind“ or ,, dat puust lütt beten“
~ Schietweder fangt eerst bi Windstärk 12 an.
~ Vun Regen snackt man in‘ Noorden eerst, wenn de Fisch op
   Ogenhööchde swümmt.
~ Solang as de Pütten nich tofreert, is an de Ostsee Sommer.
~ Noorddüütsch gröten deit een mit „moin“.
   „Moin, moin“ is al Gesabbel, un een warrt „Sabbelbüdel“ nöömt.
~ De Anter op „moin“ is „moin“, man nich verjagen, maandags
   is faken ok eenfach „Fresse“ as Anter mööglich.
~ „Klei mi an’n Moors“ bedüüdt: „Lm a A, du mi ok, is mi doch
    eendoont, maak doch wat du wullt!“
~ „Moin“ bedüüdt heel veel: „Goden Morgen, goden Dag,
    Mahltiet, ’n Avend, Dag ok, hallo, wo geht di dat?“
~ Wenn en Noorddüütschen nich quarken deit, is dat al Loff
    noog.
~ Rastet en Noorddüütschen vör Begeistern total ut, so wiest he
   dat dörch ’n Brummeln vun „Jo“ un dat noorddüütsche „Jo“ is
   ’n kumpleten Satz mit Subjekt, Prädikat un Objekt. Punkt.
~ Seggt en noorddüütschen Handwarker „Oha“, denn lött sik
   dat meist noch licht repareern. Man segt de „Ohaue-haue-
   ha“, denn warrt dat faken richtig düer.
~ Een mutt ’n Noordüütschen nich all söss Maande an en
   Arbeit, de noch nich torecht is, erinnern! He hett keen
   Alzheimer. He överleggt blots noch.
~ Warrt dat wat?“„Dat warrt wat!“ is keen Aantengesnatter. Dat
    is ’n typsche noorddüütsche Snackeree.
~ De Noorddüütsche ünnerscheedt mank Schlickwatt, Kilowatt,
   Sandwatt un Bringt-dat-wat.
~ Krabbenpulen kann een nich lehren, een hett dat in’e Gene.
~ De Noorddüütsche steiht jümmers to sien Ecken un Kanten.
   Diamanten sünd nu mal nich rund.
~ Dat Leevsverkloren an’e Küst heet: „Du büst mi nich ganz
   unsympaatsch!“

Weiterlesen „Noorddüütsche Gesetten“ →

Beitrag: Jürgen Sakuth

Quelle: Heinrich Evers „Dat dröfft doch mal seggt warrn!“
(Balticum Verlagsgesellschaft und Werbeagentur GmbH)
Illustration: Elke Grotelüschen

Weiterlesen „Swattbunte Köh“ →

Beitrag: Jürgen Sakuth

Quelle: Heinrich Evers „Dat dröfft doch mal seggt warrn!“
(Balticum Verlagsgesellschaft und Werbeagentur GmbH)
Illustration: Elke Grotelüschen

Elk Johrstiet hett jo wat an sik. Man ik meen, de schönste Tiet vun’t
Johr is för mi de, wenn na den griesgrauen, dakigen Harvst un na
de iesige Winterweken de Daag bilütten weller länger wart un de Sünn al
ollig wat höger an’n Heven steiht. Wat‘ Freid un Vergnögen, wen een
in’n Goorn faststellt, wat sik al de Sneekieker, Märzenbeker, Pasterkra-
gen, Saffraan un Zittlööschen dörch de faken noch froren Eerd quält
hebbt, un wenn een bi apen Finster de Vagels weller ehr Leevswarven
tirilieren hör’n kann. Fröhjohr. Vörfreid op de Summertiet.
In’t Fröhjohr geiht mi dat elk Johr so, as in de Kinntertiet mit dat smach-
ten Lengen op Wiehnachten. Woken seggt:
„De Vörfreid is doch jümmers noch dat Schönste an de Freid!“ Ik mutt
togeven, de hett unbedingt Recht.
As ik noch mien Ladengeschäft harr un as Quekenpuker un Blomenhö-
ker arbeidt heff, weern de Weken vör Wiehnachten bit to’n Ooltjohrs-
avend un Niejohr alltiets böös hektisch un randvull mit Schufteree un
Schinneree. Dat is för mi al jümmers so west, denn as Kinner hebbt wi 
dat bi uns Öllern ok blots so beleevt.
Man, vuntjohr weer dat mal ’n ganz annern Snack. Allens mal heel an-
ners. Beter.
In‘ Januarmaand, as ik sünst jümmers an’t Inventur opschrieven un
utreken weer, bün ik nu mal in’n Süden utneiht, un heff de düüster Joh-
restiet ollig körter maakt. Dat scheelt doch wat, dat niege Johr mit blau-
en Heven un Sünnenschien to beginn’n un bi 25 Graad in’e Baadbüx
an’n Pool to liggen un blots dat to maken, wat een sülvst will. Sowat
heff ik noch ni nich hatt un maakt. Aver ik will ju dat liekut segg’n: Ik
kunn mi dor an gewöhn’n!
Mien Leevste, de ok mien dree Hörböker illustreert hett, hett bannig
veel tekent un ik findt, se hett ehr Studien vun övergewichtige Touristen
an’n Pool den richtigen Naam geven:
Triglyceride-Sammeln – Düütsche Elite an‘ Pool.

Weiterlesen „Keen Masochist“ →