Beitrag: Jürgen Sakuth

Buer Willem Brodersen ut Marxdorp kummt in’e „Ule-stadt-Afteek“
vun Niestadt in Holsteen un fraagt den Pillendreiher glieks:
„Kann ik hier wull ’n heel godes Middel gegen so’n duersam wohren Sluckop köpen?
Ahn op den Buern sien Fraag intogahn un ahn lang en Woort to snacken,
geiht de Afteker na achtern in sien Warkruum, kummt mit ’n klitschnatt
Faatdook torüch un haut em dat links un rechts mit ollig Smackes üm
sien Horchlappens.
Denn fraagt he heel fründli: „Na, Willem, wat seggst du dorto, dien
Sluckop hest du nu wull al lang weller vergeten? So’n lütten Schock is
noch jümmers dat best‘ Huusmiddel. Laat di dat man vun so’n erfohren
Afteker as ik segg’n!“
Willem Brodersen löppt dat Water man so vun sien blootrode Wangen,
un he is messennatt an’n Liev.
Bannig vergretzt see he blots noch:
„Tscha, Herr Afteker, dat mit den Schock, dat mag jo wull so sien.
Dör möökt se mit Recht hebb’n. Aver, wat den Sluckop anlangt, den
Sluckop hett jo mien Fru un de sitt buten op mien Ackerwagen!“
Quelle: Heinrich Evers „Dat dröfft doch mal seggt warrn!“
(Balticum Verlagsgesellschaft und Werbeagentur GmbH)
Illustration: Elke Grotelüschen