Beitrag: Jürgen Sakuth
Mien Broderdeern Erna müß för’n poor Daag in’t Krankenhuus un fröog mi, wat ik ehr nich henfohren kunn. As ik se nu vun tohuus athalen dee, harr se al flink dat Nödigste tohooppackt un denn aver nix as af na’t Krankenhuus.
„Je ehr doran, je ehr dorvun!“
As wi in’e Krankenstuuv allens inrüümt harrn, meen Erna opeenst: „So‘n Mest aver ok, nu heff ik doch twee Saken vergeten. Du hest doch en ‚Kehr di an Nix‘, wörrst mi wull ut’n Drogeriemarkt Poppier-Snuuvdöker un ’n Packen Slip-Inlagen halen? De heff ik nich mit inpackt.“
Na kloor, dat maak ik doch. Wat kunn mi passeern? Na, ik jo röver na den lütten Dromarkt. De is natüürlich brekenfull. Allens Frunslüüd. Ik de eenzig Keerl.
„Goot“, heff ik dacht, „denn kannst jo al mal in alle Roh söken, wat dat hier sowat gifft.“ De Daschendöker harr ik ok heel flink funnen. Man denn güng dat ole Söken los.
En Ornen or ’n System kunn ik in düssen Hökerladen afsluut nich erkennen or wies warrn. Allens weer dörcheenanner insorteert, un dat Söken güng noch recht wat wieder.
Dor miteens entdeck ik mang Nivea-Creme un Ferrero-Küßchen ’n poor buntklöörte Packen. Dat kunn wull sowat sien.
1k lees: Alldays-String-Tanga Slipeinlagen, Daily Pantyliners, 36 Stück för 1,98 €. Dat anner weer ’n Vördeelspacken 52 Stück för 2,68 €.
De Abillen op de Packen leet mi ahnen, dat weer wull sowat, aver nich dat, wat Erna hebb’n wull. Man ik fünn för mi, de Afbillen un’in Tanga seeg meist ut, as wenn twee Breefmarken mit ’n Stück Schohband ver- bunnen weer’n.
Mi füll ist noch in, wat mien Fründ Jochen mi maleenst över String-Tan- das vertellt harr. He see annerletzt to mi: „String-Tangas, mien Jung, dat muttst weten, dat is sowat as de Tähnsied för den Noors!“
Na, un denn weer de Laden opeenst leer, un en junge Verköpersche fröög mi heel fründlich: „Womit kann ik Se hölpen?“
Ja, nu hölp dat jo nix mehr.
„Ik sall för’n Patientin’n Packen Slip-Inlagen köpen. Hebbt se sowat?« Süh, un dor heff ik mi op de ool platt- düütsch Seggwies besunnen: „Een warrt oolt as ’n Koh un lehrt jümmers noch to!“
De Deern höll mi’n Fachvördrag:
„Wi hebbt welk vun de Firmen Carefree, Always, Camelia, Bella-Bellissima un Aldays. Wüllt se welk för den Dag or för de Nacht, mit or ahn Aleo vera, mit or ahn Fröhjohrsfrischeröök?
Welk Grött süllt Se denn hol’n: tanga, mini, normal, large, large plus, or extra lang?“
Ik weer baff un musingstill, kunn keen Woort segg’n, un dat kümmt egens nich so oft vör. An’n leevsten weer ik in’n Eerdbodden versunken, so scheenant weer mi dat allens.
Ik heff bi mi dacht: „Büst du hier in’n lüt- ten Dromarkt or büst du mit’n UFO op’n annern Steern landt?“
Ik heff denn blots noch meent, segg flink wat un denn nix as weg vun’n Markt, man blots rut ut den Hökerladen.
„Geven Se mi man ’n Packen normal för’n Dag, nich breder as mien Hand, denn warrt dat wull passen!“
Tja, so is dat vundaag mit de Utwahl. Mi sall dat mal verlangen, woans dat warrt, wenn ik in de neegst Tiet mal weller Klopapeer kööp. Mutt ik mi denn letzten Enns entscheden: geel or düüsterblau, mit or ahn Creme, för den Dag or de Nacht un mit welk Röök? Dannenholt, Spekulatius or Maiklocken?
Quelle: Heinrich Evers „Dat dröfft doch mal seggt warrn!“
(Balticum Verlagsgesellschaft und Werbeagentur GmbH)
Illustration: Elke Grotelüschen
bergedorf.blog 