Twüschen de Johr’n

Beitrag: Jürgen Sakuth

Fiete Piekenhogen dröppt bi’n Wiehnachtsinkoop in de Mönkebergstraat sien ole Flamm Mieke Bossbek weller.
„Verdori, Mieken!“ röppt he, wo geiht di dat denn! Du warrst jo jümmers smucker!“
Mieken löppt jo nu knallrot an.
„Minsch, Mieken! Köönt wi uns nich nochmol weller dropen, so op ’n lütt Rendevouz?“
„Ne, Fiete, dat geiht nu nich mehr, ik bün middewiel ünner de Huuv kamen!“
Fiete Piekenhogen, twischenin en erfolgreiche Börsenspekulant, kennt aver keen Bahnhoff un sett na:
„Och wat verheirat, Mieken! Ik geeev di hunnert Euro, so as fröher, na du weetst al!“
Mieken keek sik nu verschaamt üm.
„Na goot, Fiete, 100 Euro sünd 100 Euro, denn kumm du man twüschen de Johrn lang, dor is mien Mann mit sien Golfclub op Zypern!“
Un so hebbt Fiete un Mieken dat denn ok maakt.
Anfang Januor, keem ehr Mann vun Zypern torüch un meent bi’t Utpacken:
„Seggt mal, Mieken, is en gewisse Herr Piekenhagen twüschen de Johr’n hier west?“
Mieken kreeg jo nu ’n bannigen Schreck un stotter sik „Jo, jo, Herr Piekenhogen is hier west!“
„Un hett he di hunnert Euro geven?
Mieken wörr dat jo nu heel schummeri tomoot:
„Jo, he hett mi hunnert Euro geven!“
„Na also. Is doch ’n reellen Keerl, de Piekenhogen. He hett sik nämli vör Wiehnachten hunnert Euro bi mi pumpt un seggt:
„Se bekaamt ehr Geld noch vör Silvester torüch‘!“

Quelle: Heinrich Evers „Dat dröfft doch mal seggt warrn!“
(Balticum Verlagsgesellschaft und Werbeagentur GmbH)
Illustration: Elke Grotelüschen