Op grote Fohrt

Beitrag: Jürgen Sakuth

Jichtenswann passeert dat jo in elk Familie: De Kinner sünd grötter worrn, hebbt de School achter sik, un de Tiet vun de Beroopswahl un Utbillen beginnt. Mien Naver, Peter Suerbohn, preestert denn jümmers: „Dat hebbt wi all achter uns. Nu beginnt de Eernst vun’t Leven!“

Man ik meen: Bang maken tellt nich. In’n Beroop mutt ok veel Spooß un Vergnögen dorbi sien, un dat sull een bi de Wahl afsluut bedenken.
Gerda un Odje Möller ut Lütt Slamien, de harrn annerletzt dormit to
doon. Ehr Söhn Robert harr op de Jacob-Lienau-School in Niestadt
in Holsteen den Realschoolafsluss maakt un wull sik nu sien Levens-
droom erfüll’n: To See for’n. Vadder Möller harr em över sien Skat-
broder en Steed to’n Utbillen op’n Hannelschipp in Hamborg
besorgen kunnt. Un nu sull dat losgahn.
Modder, Vadder un Robert Möller seten in’t Auto op’n Weg na Ham-
borg. Bi’t Afscheednehm’n an’e Kaimuer gifft Modder Möller ehrn Ro-
bert noch vele levenswichtige Raatslääg mit op’n Weg, so as:

„Treck di blots warm an, steck di jümmers en Snuuvdook in’e Tasch un
vergeet jo nich, uns faken to schrieven. Wi warrt di jo seker böös lang
nich to Gesicht kriegen!“
Vadder Möller holl sik nich lang dormit op. He see kort un bünnig:
„Maak dat goot, mien Jung, un holl di fuchtig!“
De Jung antert blots noch: „Dat löppt al allens“, un geiht an Boord.
Poor Maande later fraagt de Naversche Modder Möller:
„Na, Gerda, segg an, wo geiht dat denn dien Söhn Robert? IK heff mi
segg’n laten, wat he op Grote Fohrt op’n Hannelsschipp is!“
„Jo, Mieke, dor hest du Recht. He is op Grote Fort. Man ik maak mi
bannig Gedanken un beten Sorgen üm sien Gesundheit un Wohlergahn!“
„Nee aver ok, wat hett he denn?“
„Jo, so akkerat kann ik di dat ok nich verklor’n, aver in sien letzt Breef
schreev he:
,Leev Öllern, wi liggt opstunns vör Anker in’t Middelmeer, ik heff graad
Frieschicht, sitt in’e Sünn op’t Bavendeck un heff Zypern in’n Rüüch!'“*
„Ohaueha, Gerda, dat süht aver gor nich goot ut för dien Robert. Ik
glööv, he hett de greeksche Süük. De kann een sik as Forensmann jo
in jeden Haven hal’n. Wat seggt denn dien Mann dorto?“
„Odje hett blots seggt: , So is dat nu mal mit de Jungkeerls. Keen nich
hör’n will, mutt föhlen!‘ Man, ik maak mi keen’n Kopp mehr. Zypern in’n
Rüüch, dat kriegt de Dokters mit Penicillin doch flink weller weg!“