Plattdeutsche Texte

Fraagerie

Beitrag: Jürgen Sakuth

Kinner künnt een jo ’n Lock in’n Buuk fragen. Ik besinn mi noch op ’n poor vergnöögte Fragen so as:
„Hebbt de Dinosauriers noch leevt as Opi to Welt keem?“
„Wo slöppt denn de Sünn, wenn dat bi uns Nacht warrt?“
„Papi, weerst du ok mal ’n lütt Kind?“
„Mami, as ik op de Welt keem, wo hest du her wusst, wat ik en Jung or
Deern bün?“


„Papi, kummt de Deerten ok
all in’n Heven?“
»Jo!“
„All?“
»Jo, al!!“
„Mieze un Bello ok?“ „Jo seker, ok Mieze un Bello!“
„Ok Swiens?“

Jo, ok Swiens!“
„Ok dat Swien, vun dat wi ehr
güstern de Kottletts eten hebbt?“
En Ertreckersche ut’n Kinnergoorn hett mi dorto verkloort: „Wees vergnöögt, wenn Kinner veel fraagt. Se sünd nu in dat Fraagöller. Dat mutt so sien. So warrt se bilütten jümmers klöker un blievt nich in’t Ent-wickeln torüch.“
Ik heff dacht, dat weer vörbi, as mien Grootdeern to School keem. Man dor harr ’n Uhl seten, de Fraagerie güng jümmers noch wieder. Anner-erletzt hett mi mien Enkelkind fraagt:
„Opi, was ist eine rythmische Reihe mit der Zahl zehn?“
Ik heff ehr dat so versöcht to verklor’n:
„Kiek mal, mien Deern, vör 10 Daag, an 20sten Märzmaand, hett dien Schoolmeestersche mit ehr 30 Johren na 40 Fohrstünnen, de jede 50 Euro kost hett, ehrn Föhrerschien kregen. Se hett sik en ole Bezinkutsch, Bujohr 60, mit ’n 70PS-Motor köfft un is denn mi 80 op de B 90 in en Rechtskurv fohrt. Nu liggt se in’t Krankenhuus op Zimmer 100, betahlt dorför jeden Dag 110 Euro dorto, un ehr Luun is blots noch op 120!“
Wat se dat begrepen hett? Ik bün dor nich ganz klook ut worrn!

Quelle: Heinrich Evers „Dat dröfft doch mal seggt warrn!“
(Balticum Verlagsgesellschaft und Werbeagentur GmbH)
Illustration: Elke Grotelüschen

Hinterlasse einen Kommentar