Swattbunte Köh

Beitrag: Jürgen Sakuth

Quelle: Heinrich Evers „Dat dröfft doch mal seggt warrn!“
(Balticum Verlagsgesellschaft und Werbeagentur GmbH)
Illustration: Elke Grotelüschen

Wenn de Buern ok to Tiet bannig an’t
Schimpen sünd, wieldat se keen Pries för de Melk
kriggt, de de Kosten deckt, ik glööv de „Swattbunten“ warrt jümmers to
dat Bild vun Sleswig un Holsteen tohöörn.
Tohöörn to de Swattbunten doot jo ok jümmers so’n Fragen as: „Kennst
du den Ünnerscheed mang lööpsch un jööksch or den Ünnerscheed
mang Bull un Oss?“
Annerletzt heff ik Buer Krischan Madsen drapen. De hett al jümmers
bannig veel Köh in’n Stall un op’e Weid hatt. He vertell mi ’n lütt Dööntje
vun de Swattbunten. Mutt ik glieks opschrieven, dröff ik nich vergeten:
Twee swattbunte Köh hebbt summerdaags op de Weid stahn un draapt
sik na de lange Summertiet in’n Kohstall weller. De en Koh is heel ver-
gnöögt un strahlt mit de Sünn üm’e Wett, de anner aver maakt en böös
bedröövt Muul. Se kaamt in’t Klönen un Snacken.
De vergnöögt Koh vertell:
„Wat mi angeiht, du glöövst dat nich, ik heff ’n wunnerschöön Summer-
tiet beleevt. Sowat vun kommodig as al lang nich mehr. Blangenbi op
de Wisch, dor weer en kresig jööksche Bull, un ik segg di dat, de hett
mi verdüvelt veel Vergnögen maakt!“
„Och, nee!“ seggt dor de anner Koh mit ’n belemmert Snuut, „bi mi
weer de Summer vuntjohr so wat vun langwielig. Dat weer en bannig
gresig Tiet. So’n Summer müch ik op’n Doot nich nochmal weller be-
leven. Wi harrn dor blangenbi op de Naverwisch so’n dösigen Oss, de
hett uns egalweg blots wat vun sien Operatschoon vertellt!“