Beitrag: Jürgen Sakuth

Ji wart villicht denken, ik tüder ju wat vör. Man dat is redig wohr. De nafolgen Geschicht heff ik jichtenswenn – aver in Hoochdüütsch – bi‘n Gottsdeenst in de Niestädter Stadtkark vun Paster Rathjen in sien Predigt höört:
En lütt Jung harr dat bi’t Antrecken vun sien Steveln in’n Kinnergoorn bannig swoor. He keem un keem dor nich mit kloor. Nu güng sien Optreckersche in’e Kneen, üm em dorbi to hölpen. Gemeensam weern se an’t Stöten, Trecken un Rieten, üm den eersten as ok den tweten Stevel mit Duld un Düer an de Fööt to kriegen.
As de Lütt denn see: „De Steveln sünd jo an’n verkehrten Foot,“ müss de Optreckersche kort Luft halen, üm den Anfloog vun Grull daaltoslucken. Se keek unglöövsch op de Fööt vun den Jungen un müss togeven, de Lütt harr Recht, links un rechts weern redig vertuuscht.
Mit desülvige Möh un Plaag as bi’t Antrecken, kreeg se de Steven aver vun’e Fööt daal. Se betähm sik ok allerbest, ehr Verfaten to beholen. Man denn wörrn de Steveln tuscht un ünner gräsig groot Trecken un Stöten gemeensam weller antrocken.
As dat Wark vullbröcht weer, see de Lütt:
„Dat sünd aver gor nich mien Steveln!“
Na dat weer jo wat för de Optreckersche, sowat aver ok. Se beet sik op de Tung, dormit dat gemene Woort, wat dor jüst noch op legen harr, nich ut ehr Snuut rutkeem. Se see nu blots:
„Verdori, Jung, worüm üm allens in’e Welt vertellst du mi dat eerst nu?“ Man dat hölp jo allens nix, se güng noch mal in’e Kneen un reet un tröck an de wedderböstigen Steveln bit dat se uttrocken weern.
Dor verkloor de Lütt al ’n beten wat düütlicher: „Dat sünd nich mien Steveln! De Steveln höört mien Broder to. Aver mien Modder hett seggt, ik müss ehr vundaag bi de övergrote Küll antrecken.“
In düssen Momang wüss de Fru nich mehr, wat se luut schriegen or still wenen sull.
Se besinn sik aver op ehr pädagoogsche Utbillen un schööv un zurr de Steveln weller an de lütten Fööt. Endlich harr se dat schafft. Nu fröög se de Jungen verlichtert: „Na goot, mien Jung, un wo sünd nu dien Hanschen?“
Dor see de Jung:
„De heff ik vörn in de Steveln steckt!“
Quelle: Heinrich Evers „Fleitjepiepen, Utbüxen hölpt nix!“
(Balticum Verlagsgesellschaft und Werbeagentur GmbH)
Illustration: Elke Grotelüschen